Имом Алӣ ва ёронаш



Ибни Қутайба мегўяд: Абўтафил аз рофизиҳои ғолӣ буд ва охир касе буд, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи (ва олиҳи) ва салламро дидааст. (91)

Ёдовар мешавем, ки Бухорӣ дар саҳеҳаш аз Абўтафил ба унвони як саҳоба ҳадиси ўро, ки аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ мустақиман ривоят карда, ёд накардааст ва танҳо як ҳадис аз ў ривоят карда, ки он низ аз ҳазрати Алӣ алайҳис-салом аст.

4-سليمان بن صرد الامير ع خ7 م4 كوفي صحابي من شيعة علي ومن كبار اصحابه.

Сулаймон ибни Сурад, саҳобӣ, амир аз  шиаёни Алӣ ва аз бузургони асҳобаш буд.(92) Сиҳоҳи шашгона аз ў ҳадис ривоят кардаанд

5-عبدالله بن شداد ع خ20 م10 ثقة كان شيعيا. ابن سعد 5/61. قال عطاء بن السائب: سمعت عبدالله بن شداد يقول: وددت أني قمت على المنبر من غدوة إلى الظهر فأذكر فضائل علي بن أبي طالب ثم أنزل فيضرب عنقي. (كان) شيعيا. سير ذهبي 3/489ر110. قلت (الذهبي): هذا غلو واسراف ولد في زمن النبي. من كبار تابعين كان ثقة فقيها كثير الحديث متشيعا. تهذيب 5ر422.

Абдуллоҳ ибни Шаддод, ў шиа буд. Табақоти Ибни Саъд 5/61. Ато ибни Соиб мегўяд: Абдуллоҳ ибни Шаддод мегуфт: Дўст доштам, ки ман субҳ то зўҳр (то нимарўзӣ) рўи минбар истода фазоили Алиро бигўям, сипас поин биём ва гарданам (дар ин роҳ) зада шавад, ў шиа буд. Сияру аъломун нубало 3/489р110. Аз бузургони тобеин, сиқа фақеҳ касирул ҳадис ва шиа буд. Таҳзибут таҳзиб ҷ5р422. сиҳоҳи шашгона аз ў ҳадис ривоят карда ва Бухорӣ аз ў 20 ва Муслим 10 ҳадис ривоят кардаанд.  Абдуллоҳ аз саҳоба низ хонда шудааст ва мегўянд: Ў дар замони Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ ба дунё омад. Сияру аъломун нубало 3/489р110. Ал-Исобаи Ибни Ҳаҷар 5/11р6192.

Ин сухани Ибни Шаддод далолат бар ин мекунад, ки гуфтани фазилати Имом Алӣ манъ шуда буд ва ҷурму гуноҳ маҳсуб мешуд, ки фаровон дар таърих намунаҳои он зикр шудааст.

6-عمرو بن الحمق س د تهذيب 8ر37. ومن اصحاب النبي. عمرو بن الحمق الخزاعي هاجر بعد الحديبية... وكان ممن سار إلى عثمان وهو أحد الاربعة الذين دخلوا عليه الدار وصار من شيعة علي. حاشيه تاريخ ابن شبة 3/1116الاصابه 4/515.  

وقال بن السكن يقال إن معاوية أرسل في طلبه فلما أخذ فزع فمات فخشوا أن يتهموا فقطعوا رأسه وحملوه إليه ثم ذكر بسند جيد إلى أبي إسحاق السبيعي عن هنيدة الخزاعي قال أول رأس أهدي في الاسلام راس عمرو بن الحمق بعث به زياد إلى معاوية

Амр ибни Ҳумқ, баъд аз сулҳи Ҳудайбия ҳиҷрат кард ва аз саҳоба аст. Насоӣ ва Абўдовуд аз ў ҳадис ривоят кардаанд. Ў яке аз чаҳор нафаре буд, ки барои куштани Усмон ба хонааш дохил шуданд ва аз шиаёни Алӣ шуд. Муовия ба дастгир кардани ў дастур дод ва баъд аз маргаш сари ўро бурида ба унвони ҳадия ба Муовия фиристоданд ва ин аввалин саре буд, ки дар Ислом ҳадя дода шуд. Ҳошияи Таърихи Ибни Шубба 3/1116. Ал-Исобаи Ибни Ҳаҷар 4/515р5834. Ў ҷазви гурўҳе аз саҳоба ва тобеинест, ки Усмонро дашном медоданд. Таърихи Табарӣ 3/265-267. Таърихи Ибни Касир 7/186.



back 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 next