Мусалмонтарини мардумон хушахлоқтаринионҳост



ПаёмбариАкрам (с) дарҳадисесаҳеҳфармудаанд: “Некӯтаринимардумазназариислом, некӯтаринионҳоазназариахлоқаст.”

Одамихушахлоқазбаданесолим, руҳияиқавӣ, зиндагиигуворовалаззатбахшебархӯрдорастваинтавоноӣдар ӯ ҳаст, кибароихешзиндагиисаодатмандонаеробисозад.Дар муқобил, одами бадахлоқ дар ранҷу азоб басар мебарад ва зиндагии ногуворе дорад.

Хушахлоқ кист?

Хушахлоқӣ, унсуре калидӣ дар диндорӣ ва омиле муҳим дар муваффақияти инсон аст. Шояд муҳимтарин вижагии Расули Худо (с), ахлоқи бартари эшон аст, ки дар Қуръон низ бад-он ишора шудааст: “Ба ростӣ, ту дорои ахлоқи азим ҳастӣ”.[1]

ҚуръониКаримботамҷидинармхӯйииРасулиХудо (с) таъкидмекунад, киагарэшонтундхӯймебуд, мардумазатрофашпарокандамешуданд: “ЭйПаёмбар! БамеҳрубахшоишеазсӯиХудост, кибароиэшоннармшудӣ, ваагардуруштхӯйисахтдилбудӣ, азгирдитупарокандамешуданд. Пас, аз онон даргузар ва барои эшон омурзиш бихоҳ ва бо онон дар кор машварат кун...”[2]

Хушахлоқӣ, дарсираииҷтимоииПаёмбарАъзам (с), азҷойгоҳиволоебархӯрдораст; багунаекиРасулиХудо (с) дарривоятеҳадафирисолатихудро “комилкарданиахлоқиписандида”[3]донистаанд, вадарҷоедигарфармудааст: “Некӯтаринимардумазназариислом, некӯтаринионҳоазназариахлоқаст”,[4]яънемусалмонтаринимардумонхушахлоқтаринионҳост.

Дарривоятеомадааст: “Агардороиҷаҳорвижагӣҳастӣ, дигарбанадориидунёғаммахӯр: ростӣдаргуфтор, амонатдорӣ, ахлоқинекӯвапокӣдархӯрок.”[5]

Ҳаркаседарҳавзаифаъолиятихудметавонадазтариқиахлоқихубвахушрӯйӣ, нерӯимусбатифаровонероэҷодкунад, таъсирҳоимусбатизиёдеробардигаронбигузорад, ҳаракатҳоимусбатибисёреробавуҷудоварадвабисёреазмушкилотизиндагиихудвадигаронроҳалкунад.Ахлоқихуш, якеазманобеибузургитаъминиэнержӣ, нишотватаҳаррукдарзиндагииинсонаствадармуқобил, хашм, асабониятватундхӯӣ, иллатиаслиибисёреазбемориҳоитанваравониодамӣастваҳомилиэнержииманфиибисёрхатарнокебароихудифардиасабонӣва ё афроде, кидарасарибархӯрдихашини ӯ асабонӣмешаванд, мебошад.


[1] Сураи Қалам, ояти 4.

[2] Сураи Оли Имрон, ояти 159.



1 next